Dolina Sosny

Poemy iz Russkovo i Ukrainskovo Yazykov

Zhdi Menya
Konstantin Simonov, 1941

Zhdi menya, i ya vernus',
Tol'ko ochen' zhdi.
Zhdi kogda navodyat grust'
Zholtyye dozhdi.
Zhdi kogda snega metut,
Zhdi kogda zhara,
Zhdi kogda drugikh ne zhdut,
Pozabyv vchera.
Zhdi, kogda iz dal'nykh mest
Pisem ne pridyot,
Zhdi, kogda uzh nadoest
Vsyem, kto vmeste zhdyot.

Zhdi menya, i ya vernus'.
Ne zhelai dobra
Vsyem, kto znayet naizust',
Chto zabyt' pora.
Pust' poveryat syn i mat'
V to, chto nyet menya,
Pust' druz'ya ustanyet zhdat',
Syadut u ognya,
Vypyut gorkoye vino--
Na pomin dushi...
Zhdi. I s nimi zaodno
Vypit' ne speshi.

Zhdi menya, i ya vernus',
Vsyem smertyam nazlo.
Kto ne zhdal menya, tot pust'
Skazhet -Povezlo.-
Nye ponyat' nye zhdavshim im,
Kak sredi ognya,
Ozhidanniyem svoyim
Ty spasla menya.
Kak ya vyzhil, budem znat'
Tol'ko my s toboy, -
Prosto ty umela zhdat',
Kak nikto drugoy.

Ukrayins'kyy Batal'yon
Dmytro Pavlychko

V Sarayevi domy horyat'
Krov ruchayem teche z-pid bramy.
Tam ukrayins'ka myrna rat'
Stoyit' mizh hnivnymy bratamy.
Berety holubi, yak lyon,
Bronezhylety, mov kol'chuha.
Tse ukrayins'kyy batal'yon,,
Tse khloptsi z-nad Dnipra y z-nad Buha.
Pidkhodyat' skorbni materi,
Syritstvo prostyahaye ruky,
I dilyat'sya Bohatyri
Khlibamy na stolakh rozpuky.

Dobro ne znaye perepon.
V ohni yomu ne propadaty.
Tse ukrayins'kyy batal'yon,
Tse spravedlyvosty soldaty,
Pytayut' lyudy--zvidkilya
Tsi yunaky v ohnenniy pushchi,
De yikhnya maty, de zemlya
Shcho yim dala sertsya vydyushchi?"
Tam hraye lystya syvykh kron,
Tam dzvonyat' zori y dzvonyat' vody--
Tse ukrayins'kyy batal'yon,
Syny voskreskloyi svobody!

Prysyaha
by Dmytro Pavlychko

Chy ty Halychanyn, chy ty Volynyak,
Ch syn Haydamats'koho stepu,
Na shapku viz'my Volodymyriv znak,
A v serdtse--Sirka i Mazepu.

Ukrayina, yak maty, odna.
Pidijdy do yiyi znamena.
Sontsa y neba vdykhny,
Poklyanys', prysyhny,
Shcho pomresh, ya nakazhe vona.
Vid syanu do Donu prostory tvoyi.
De splyat' u mohylakh bat'kove,
Na yikhnikh tilakh shche horyat' nahayi,
Rzhaviyut' moskovs'ki zakovy.
Ukrayina, yak maty, odna.
Pidijdy do yiyi znamena.
Sontsa y neba vdykhny,
Poklyanys', prysyhny,
Shcho pomresh, ya nakazhe vona.
Chy ty Chornomorets', chy ty Polishchuk,
Chy syn Zakarpats'koho krayu,
Ty zbroyu bery shchob nikoly kanchuk
Tvoyeyi Vitchyzny ne krayav.
Ukrayina, yak maty, odna.
Pidijdy do yiyi znamena.
Sontsa y neba vdykhny,
Poklyanys', prysyhny,
Shcho pomresh, ya nakazhe vona.

Ne Biytes', Materi
Dmytro Pavlychko

Nikhto ne chuye ans, nikhto nam ne pomozhe,
Zabud'mo y my plachi, blahannya to odchay,
Yakshcho ty volyu dav, to day shche zbroyu, bozhe,
Zabyy na mistsi nas, ta v rabstvo ne vertay.

My vstaly do zhyttya iz doshky hrobovoyi.
My v ruki mech vzyaly, shchob zbutysya yarma.
Ne biytes', materi, ne viddimo my zbroyi,
Bo to svoboda y chest', v nas inshoyi nema.
Khay dyvlyat'sya znawkruh sysidy potaylyvi,
Zakhlanno mriyuchy pro zolyti khliba.
Ne panuvaty yim na Ukrayins'skiy nyvi,
Ne bachyty Dnipra v odezhyni raba.
My vstaly do zhyttya iz doshky hrobovoyi.
My v ruki mech vzyaly, shchob zbutysya yarma.
Ne biytes', materi, ne viddimo my zbroyi,
Bo to svoboda y chest', v nas inshoyi nema.
Ne biytes', materi! He stanem na koline,
Mecha ne viddamo, bo to hospodyiy dar.
Sluzhnytseyu Moskvy ne bude Ukrayina,
Na vsi viky vona sama sobi vladar.

Pam'yati Pershoho
Viktor Lupeyko

Nachal'nyk karaulu voyenizovannoyi chastyny VPCh-2 po okhoroni Chornobyl'skoyi
AES dvadtsyatyr'okhlitniy Volodymyr Pravyk pershym sputyv u yaderne polum'ya...

Yak vmyraw Volodya u shytali,
Shchetno holubilo nebo zhurne,
I syvily dzvonyky konvaliy
Na dolynakh pryp"yats'kykh lazurnykh.

Ani ran, ni opikiw, ni bolyu
Ni sl'yozy za smertnu dozu yodu,
Lysh znemoha mlosna, yak nikoly,
Ta ochey prosoryy karyy podyw.

Chuty:nimo, tykho sertse mliye,
Sheptyw likari pro leykotsyty,
Ta blahannya materi v nadiyi,
Krov svoyu u syna perelyty.

Zakhlynlos' atomne provallya,
Syva nich hoydnulas' zhuravlino.
Yak vmyraw Vodolya u vpytali,
Y zlitaw u vyriy karo-syniy...